روان خیر بزرگی از تن خسته و رنجکشیده اش پر کشید و به ملکوت اعلی پیوست.
آری مهندس سید عبدالله پروین در روز سه شنبه، هفتم آبان ماه ۱۳۸۷ ،از دیار ما کوچ کرد و ما را در سوگ نشاند. خبر، چنان سنگین و تابسوز است که به دشواری به باور مینشیند، ولی در برابر تقدیر حضرت پروردگار چارهای جز تسلیم و رضا نیست.بوستان تعلیم و تربیت باغبانی را از دست داد که با ایثار و بخشش، گل های رنگین و خوشبوی معرفت وعطوفت را پرورش میداد. بی شک روح بزرگش به دلیل بخشندگی و قناعتی که در زندگی داشت و نگاهی که به آسمان ها دوخته بود هم اینک در سرای دیگر آرام و خرسند است ولی برای جای خالی اش که پرناشدنی است، شدیداً متاثریم.
درگذشت جانگداز خیر مدرسه ساز، مرحوم سید عبدالله پروین، را به مسئولین اداره کل نوسازی مدارس، آموزش و پرورش، خیرین مدرسه ساز، مدیریت و کارکنان دبیرستان دخت ایران پروین و به همهی دوستداران مهربانی و صفا بهویژه به بستگان این بزرگمرد ، تسلیت عرض نموده و برای آنان صبر و شکیبایی و برای آن عزیز سفرکرده و همسر مرحومه اش ، خانم دخت ایران آراسته پور ، علو درجات طلب میکنم.
بی شک نام و یادشان با بنا نمودن دبیرستان دخت ایران پروین، همواره در خاطرمان جاودانه خواهد ماند.
بیش از این نمی توانم بنویسم.
روحش شاد و یادش گرامی باد.
